kukladeca

mais mon vrai métier c'est la nuit.

Previous Entry Share Next Entry
tu gromadzę prace, artykuły i kawałki tego, co piszę. amen
kukladeca
ramona_ramona
Vogue wyjaśnia o co chodzi z tym kwadratem

W ostatni weekend imprez było sporo, więc i okazji, żeby się zaprezentować na salonach, mnóstwo. Z palety modnych w tym sezonie barw celebryci postawiły głównie na czerń. Trendseterki wiedzą, że posiadanie w szafie czarnej sukienki to najbardziej praktyczny wymóg współczesnej mody. Faceci też, oczywiście, są ofiarami tej tendencji. Prawdziwym hołdem czerni jest sensacyjny obraz Kaziemira Malewicza „Czarny kwadrat”, który został zaprezentowany w jednej z modnych galerii artystycznych kilka dni temu. Rozbawiły mnie uwagi krytyków, które przeczytałam w dzisiejszych gazetach: „Malewicz walczy o prawa czarnoskórych”, „Czarny kwadrat” jest wyrazem troski o stan dzisiejszej sztuki”, „Rosyjski malarz ujął w konceptualnej abstrakcji melancholię i samotność, z którymi walczy nasze pokolenie”... Ostatnio spotkaliśmy się z Kaziem na przyjęciu u hrabiny K., popijał szampan, jadł kanapkę z kawiorem i oglądał ponętną sylwetkę pewnej młodej damy w obcisłej czarnej sukience, mówiąc sobie pod nosem: „...jak ten czarny wyszczupla, fantasycznie...”. Właśnie wtedy, domyślam się, w jego głowie pojawił się pomysł na stworzenie „Czarnego kwadratu”. Męska wyobraźnia jest mniej rozwinięta od naszej, a więc przyjmijmy łaskawie ten nie bardzo wyrazisty przykład uznania dla kobiecego ciała, owiniętego w czerń. Jeśli wybierasz się dzisiaj na zakupy, nie zapomnij o uwadze Kazia Malewicza: czarny jest nie tylko uniwersalny, ponadczasowy i nigdy nie wychodzi z mody, ale również świetnie wyszczupla. Teraz już wiesz, co wybierać.



Dialog teatralny po XX wieku - zmiany, różnice i kontrowersje.

Nowoczesne dzieło teatralne jest strukturą bardzo złożoną, właściwie składa się ono z wielu innych, nie-dramatycznych elementów: obrazu, tańcu, muzyki etc. Granice między dramatem a innymi formami scenicznymi są zamazane, ciężko było by ustalić kanony współczesnego dramatu, ale, niewątpliwie, istnieją elementy, które są bardziej charakterestyczne dla niego, niż dla innych pokrewnych mu form scenicznych. Jednym z takich elemetów jest dialog, który w przestrzeni teatralnej, ozdobiony gestem, dzwiękiem i innymi strukturami artysytcznymi, uzyskuje wieloznaczność, dająca audytorium możliwość tworzenia nowych interpretacji. Charakter dialogu w dramacie wyznacza kwestia tego rodzaju, iż stanowi on współelement poczynań postaci, a równocześnie stanowi środek jego przekazu. W przypadku nowoczesnego dzieła scenicznego nie jest to tak jednoznaczne. Po licznych reformach teatru na przełomie  XIX i XX wieku, forma dialogowa przekroczyła narzucone granice struktury: obecnie dialog może modelować upływanie czasu, zmieniać przestrzeń czy tożsamość bohaterów, nadaw kolejne znaczenia gestom, mimice, ruchom.

Tags: ,

?

Log in